kashvi computer center

व्हॉइस ओव्हर (समीर) (हळवा आवाज) मनीषा गेली, पण गोविंद माझा खास दोस्त बनला. जिथे मनीषा राहायची, त्याच कंपाऊंडजवळच्या झाडाखाली आम्ही बसायचो. समीर (S) गोविंद! प्रेम असंच असतं का रे? विरहाचं? गोविंद (G) (शांतपणे) हो ना, दोस्ता! जिथे प्रेम आलं, तिथे विरह येणारच! हीर-रांझा, लैला-मजनू... त्यांना तरी कुठे त्यांचं प्रेम मिळालं? समीर (S) (विचार करून) म्हणजे प्रेम करूच नये का? ती माझ्या आयुष्यात आली आणि मी आनंदी झालो. आता ती नाहीये, तर मी फार दुःखी आहे. आई (A) (दारातून जोरजोरात हाक मारते) अरे समीर! गोविंद! किती वेळ बसणार त्या झाडाखाली? दोन-तीन तास झाले! अभ्यास करायचा आहे की नाही तुम्हाला? चला लवकर! व्हॉइस ओव्हर (समीर) गोविंदने माझ्या आईचा राग सहन केला. तो कधीच वाईट नाही मानला. तो माझा खरा दोस्त होता! व्हॉइस ओव्हर (समीर) गोविंद चेस खेळण्यात खूप हुशार होता. मी त्याला विनंती केली आणि तो मला शिकवू लागला. गोविंद (G) (मस्करी करत) समीर! जर तुझं मनीषावर प्रेम खरं असेल, तर तू चेसमध्ये मला नक्कीच हरवशील! इस ओव्हर (समीर) मी सतत हरायचो! गोविंद खूप हसायचा आणि माझी मस्करी करायचा. समीर (S) (चिडून) बघ गोविंद! एक...

(पात्रे: समीर, गोविंद, मनीषाचे वडील | व्हिज्युअल्स: रस्त्यावरील दृश्य, शांत जागा, टीव्हीवरील शक्तीमान) व्हॉइस ओव्हर (समीर) (दुःखी, हळवा आवाज) मी तिला ट्युशनमध्ये पाहण्यासाठी धडपडत होतो. पण नियतीला आमचं एकत्र असणं मान्य नव्हतं. समीर (S) (मनीषाच्या घरासमोर उभा आहे) गोविंद! बघ! मनीषाच्या वडिलांना शहरात मोठी नोकरी मिळाली आहे. ते इथे राहायला येणार नाहीत. व्हॉइस ओव्हर (समीर) एकदा ती शाळा सोडून गेली... आणि आता तर ती हे शहरच सोडून जात होती. आता तिला रोज बघणंही शक्य नव्हतं. समीर (S) (रडत) गोविंद! ती... ती मला सोडून जातेय! आता मी तिला कधीच पाहू शकणार नाही! गोविंद (G) (समीरला शांत करत) समीर दादा! रडू नकोस. प्रेमात असं होत असतं. गोविंद (G) तू शांतपणे विचार कर. तू तिच्यापेक्षा गरीब आहेस आणि ती श्रीमंत. कशी तुलना होणार? गोविंद (G) तिला तिच्या लायकीचा चांगला, श्रीमंत नवरा मिळेल. तू काय तिच्यासारखा श्रीमंत होणार आहेस? आपलं वय काय आहे? तिला विसरून जा! समीर (S) (शांत, पण ठाम आवाजात) गोविंद! तू जे बोलतोयस, ते खरं आहे. पण एक गोष्ट लक्षात ठेव... समीर (S) (आत्मविश्वासाने) ती दूर गेली असेल, तरी मी एक ना एक द...

(पात्रे: समीर, मनीषा, ट्युशन सर (T.S.), मनीषाची मैत्रीण | व्हिज्युअल्स: ट्युशन क्लास, प्रश्नमंजुषा) व्हॉइस ओव्हर (समीर) (आशेचा आवाज) व्यायामाचा नाद सोडला, पण मनीषाला भेटायची नवी जागा शोधली— मॅथ्सचं ट्युशन! व्हॉइस ओव्हर (समीर) आमची भेट व्हायची, पण नियतीला तेही मान्य नव्हते. ट्युशन सर (T.S.) (समीरला शांतपणे) समीर, मनीषा उद्यापासून क्लासला येणार नाही. तिच्या वडिलांनी मला घरी शिकवण्यासाठी बोलावले आहे. व्हॉइस ओव्हर (समीर) (दुःखद आवाज) श्रीमंती पुन्हा आडवी आली! तिच्या वडिलांनी सरांना घरी बोलावले होते. आता ती फक्त परीक्षांच्या वेळीच ट्युशनला यायची. व्हॉइस ओव्हर (समीर) जेव्हा ती ट्युशनला यायची, तेव्हा माझ्यासाठी तो मोठा दिवस असायचा. तिला पाहणं, हाच माझा अभ्यास होता. ट्युशन सर (T.S.) चला मुलांनो! आज आपण एक 'पॉईंट्स गेम' खेळूया! जो सर्वात जास्त गुण मिळवेल, तो जिंकेल! ट्युशन सर (T.S.) (प्रश्न विचारतात) हा प्रॉब्लेम कोणी सोडवला? मनीषा? मनीषा (M) (लाजून, मैत्रिणीला हळूच) तू सांग ना उत्तर! मनीषाची मैत्रीण (F) (उठून) सर! उत्तर हे आहे... व्हॉइस ओव्हर (समीर) मला माहिती होतं. ती लाजत होती. मी ति...

(पात्रे: समीर, मनीषा, गोविंद, दादा, आई | व्हिज्युअल्स: रस्त्यावरील बस, मंदिरात दर्शन, ग्राउंड, चिंगम) व्हॉइस ओव्हर (समीर) (लांबलेला आवाज) मनीषा आता दुसऱ्या शाळेत, शहरात जायची. मला तिच्याबद्दल सर्व काही जाणून घ्यायचे होते— ती कोणाशी बोलते, कोणाकडे पाहते. व्हॉइस ओव्हर (समीर) मला एका नवीन दोस्ताची गरज होती. तो भेटला— गोविंद! समीर (S) (गोविंदला हळूच बोलतो) गोविंद! तू दररोज याच बसने जातोस ना? गोविंद (G) (विनम्रपणे) हो समीर दादा. समीर (S) (उत्सुकतेने) ऐक ना! माझ्यासाठी एक काम करशील? मला मनीषा आवडते. ती बसमध्ये काय करते, कोणाकडे पाहते, हे सगळं मला सांगायचं! समीर (S) (खिशातून चिंगम काढत) हे बघ! रोज माहिती दिलीस की, तुला 'बूमर चिंगम' बक्षीस! गोविंद (G) (आनंदात) नक्की सांगेन दादा! व्हॉइस ओव्हर (समीर) (वेडेपणाचा आवाज) मी रोज १२ वाजता शाळेच्या बसची वाट पाहत उभा राहायचो. मनीषा घरी परत येते, तेव्हा. समीर (S) (बस येताना पाहून) गोविंद आला! समीर (S) (बहाणा करत) अरे गोविंद! काय झालं? आज लवकर आलास? व्हॉइस ओव्हर (समीर) कोणी विचारलं तर मी सांगायचो, "गोविंद माझा दोस्त आहे. त्याला भेटायला थांबलो...

व्हॉइस ओव्हर (समीर) (आश्चर्य आणि आनंद) पण, म्हणतात ना, प्रेम तुम्हाला शोधून काढते. व्हॉइस ओव्हर (समीर) एक दिवस... ती माझ्या घरासमोर खेळायला येऊ लागली! माझा आनंद खूप मोठा होता! समीर (S) (घरात धावत जाऊन) अरे मयूर! ती बघ! ती माझ्या घरासमोर खेळायला आली आहे! व्हॉइस ओव्हर (समीर) मी तिला लपून लपून पाहत होतो. पण रस्त्यावर उभा असलेला माझा दोस्त मनोहर... तो मला ओळख दाखवत नव्हता. व्हॉइस ओव्हर (समीर) खूप दिवस असेच चालले... मी तिला पाहायचो, ती लाजून हसायची. पण बोलायचं धाडस होत नव्हतं. व्हॉइस ओव्हर (समीर) पण एक दिवस... जेव्हा ती माझ्या समोर आली... माझ्या. खिशातील थर्माकोलचे चेंडू बाहेर काढत होती. समीर (S) (धाडस गोळा करून, हळूच) मनीषा... ते... ते चेंडू मला देशील का? मनीषा (M) (आनंदात हसून) हो! नक्कीच. किती पाहिजे तुला? समीर (S) (उगाचच) मला सर्व पाहिजेत! व्हॉइस ओव्हर (समीर) (प्रेमळ आवाज) त्या क्षणात, आमचं 'हवेसारखं प्रेम' व्यक्त झालं होतं.

(पात्रे: समीर, मनीषा, मयूर, | व्हिज्युअल्स: गिरणीचे दुकान, समीरचे घर) व्हॉइस ओव्हर (समीर) (लांबलेल्या उत्सुकतेचा आवाज) मनीषाला पुन्हा भेटण्यासाठी मी गिरणीची वेळ, सुरू होण्याची वेळ आणि कोण पीठ दळायला येते, ही सर्व माहिती मिळवली. मयूरला (माझा दोस्त) मी खबरी म्हणून तिथे ठेवलं. मयूर (M) (समीरला हळूच सांगतो) समीर! ती आली! मनीषा आली आहे! व्हॉइस ओव्हर (समीर) (खुश होऊन) मला माहित होतं, तिला कळलं आहे की मी येतोय. ती पण खुश होती, पण दाखवत नव्हती. व्हॉइस ओव्हर (समीर) ती पाठीमागून उभी राहायची, जेणेकरून मी तिला पाहिलं नाही, असं तिला वाटावं. मनीषा (M) (मैत्रिणीला हळूच) अगं, तो समीर माझ्याकडे पाहतोय का बघ ना? समीर (S) (मयूरला चिडून) मयूर! ती पोरगी कोण आहे? तिच्यासोबत मैत्री कर आणि विचार मनीषा काय बोलत होती! व्हॉइस ओव्हर (समीर) (राग आणि कंटाळा) खूप दिवस हेच चाललं होतं. मनीषा माझ्याकडे पाहत नाही, तर मी का तिच्याकडे पाहू? माझा धीर सुटत चालला होता!

(पात्रे: समीर, मनीषा, आई, गिरणीवाला/दोस्त | व्हिज्युअल्स: शाळा सुटणे, रोड, गिरणीचे दुकान) व्हॉइस ओव्हर (समीर) (उत्साह आणि कंटाळा यांच्यातील आवाज) मनीषाला शाळेतून जाऊन काही दिवस झाले होते. माझा शाळा सुटण्याचा वेळ होता दुपारी १:३०. मी एकटाच घरी जात होतो. व्हॉइस ओव्हर (समीर) आणि अचानक... रोडवरच्या त्या गिरणीजवळ माझी नजर थांबली. मनीषाची स्कूल बस (जी सकाळी ७ वाजता सुरू होते) तिथे थांबली होती. व्हॉइस ओव्हर (समीर) तिथे... तिथे ती होती! मनीषा! ती बाहेर उभी होती. तिने बूब कट केला होता! ती खूप वेगळी आणि सुंदर दिसत होती. व्हॉइस ओव्हर (समीर) (हृदयाची धडधड) माझ्या छातीत धडधड सुरू झाली! मला तिला पाहायचं होतं. समीर (S) (गिरणीवाल्या दोस्ताला पाहून, उगाचच) अरे महेश! तू इथेच? काय रे, गिरणी कधीपासून सुरू केलीस? गिरणीवाला (D) (कामात व्यस्त) अरे समीर! तू? हो रे, दोन दिवसांपूर्वीच बाबांनी कामावर बसवलं. काय पाहिजे? समीर (S) (मनीषाकडे पाहत) अ... मला... मला पण पीठ दळायचं होतं. आईने... आईने सांगितलं होतं. इस ओव्हर (समीर) मनीषाच्या आईने तिला पीठ नीट दळून देतात की नाही हे पाहायला सांगितलं होतं. मला वाटलं... ती मा...

समीर आणि मित्र शाळेच्या मैदानात क्रिकेट खेळत आहेत. मुले आनंदी दिसत आहेत. आधीचा आनंदी आवाज, आता गंभीर) शाळेतला दिवस असाच हसत-खेळत जात होता. मनीषासोबत माझे एक वेगळेच नाते बनले होते. समीर (S) (उत्साहाने) शाब्बास रे! अजून एक चौकार! मित्र ३ (F3) अरे! चेंडू नर्सरीच्या आत गेला! मी जातो आणायला! इस ओव्हर (समीर) तो नर्सरीच्या आत गेला... आणि काही सेकंदातच एक किंचाळी ऐकू आली. मित्र ३ (F3) (मोठ्याने ओरडत) आ... आऊच! काहीतरी चावले मला! समीर (S) (घाबरलेला) काय झालं रे? समीर आणि इतर मुले घाबरून त्याच्याजवळ जातात. मित्र १ (F1) मॅडम! एका मुलाला काहीतरी चावले आहे! त्याला दवाखान्यात घेऊन चला! टीचर (T) (काळजीने) काय झालं बाळा? काहीतरी चावले वाटते. चला, आपण लगेच दवाखान्यात जाऊया! डॉक्टर (Dr) (हात पाहून) घाबरू नका! काही विशेष नाही. साध्या किड्याने चावले असेल. ही पट्टी बांधा. व्हॉइस ओव्हर (समीर) डॉक्टरना वाटले साधे चावले आहे. पण ते साप चावले होते! व्हॉइस ओव्हर (समीर) दुसऱ्या दिवशी सकाळी... आम्हाला धक्का बसला. तो मुलगा... मरण पावला होता. व्हॉइस ओव्हर (समीर) ही घटना शाळेसाठी एक मोठा धक्का होता. सर्व पालक घाबरले ...

(पात्रे: मनीषा, मनीषाची आई (M.I.) | व्हिज्युअल्स: मनीषाचे घर, गोल्डन पेन) व्हॉइस ओव्हर (मनीषा) (शांत, विचारमग्न आवाज) समीरने मागितला नाही, पण मीही त्याला तो पेन परत दिला नाही. खरं तर... मला तो पेन स्वतःजवळ ठेवायचा होता. आई (M.I.) (मनीषाच्या खोलीत येते) काय ग मनीषा? आज शाळेतून आल्यावर शांत का आहेस? काही त्रास झाला का? मनीषा (M) (हळूच) नाही आई. त्रास नाही झाला. फक्त... आज एका मित्राचा पेन माझ्याकडे राहिला आहे. आई (M.I.) (हसून) ठीक आहे! त्याला उद्या परत दे. कोण आहे तो मित्र? मनीषा (M) (थोडी लाजते) तो... तो समीर आहे. आणि तो पेन खूप खास आहे. त्याच्या दादाने त्याला दिला आहे. आई (M.I.) (समजून घेत) खास आहे म्हणून तू स्वतःजवळ ठेवला आहेस! हो ना? मनीषा (M) (मनात विचार - VO) आईला कसं सांगू की, तो पेन फक्त पेन नाही. त्याच्या लाजाळूपणाचं आणि माझ्या मनातल्या प्रेमाचं प्रतीक आहे. मनीषा (M) (आईला साधे उत्तर देते) हो आई. उद्या देईन त्याला. इस ओव्हर (मनीषा) तो गरीब असो वा श्रीमंत... मला काही फरक पडत नव्हता. माझा Mickey Mouse चा मोठा दप्तर त्याच्या साध्या दप्तरापेक्षा मोठा असला, तरी त्याने मला हसून ...

मुलगा १ माझं नाव 'सौरभ'! मुलगी (M) (आत्मविश्वासाने) माझं नाव मनीषा! टीचर (T) (समीरकडे पाहत) चल बाळा! आता तुझा नंबर! तुझं नाव काय? समीर (S) (हळूच) माझं नाव... माझं नाव... पिंटू! टीचर (T) (हसून) अरे! हे काय! पिंटू? खरं नाव सांग बाळा. समीर (S) (हसतो, मग हळूच) माझं खरं नाव समीर! टीचर (T) (हसून, आता गंभीर होत) छान! समीर, बस खाली. आता आपण थोडा अभ्यास करूया. चला... एक, दोन, तीन शिकूया! शाळेतला पहिला दिवस असा काही हसत-खेळत सुरू झाला. मनीषाचा आवाज ऐकून माझ्या मनात काहीतरी वेगळंच झालं होतं. कशीबशी ओळख झाली. थोडी गंमत झाली, पण आता पोटात भुकेमुळे आग लागली होती. घंटा झाली, आणि मध्यान्ह सुट्टी झाली. आईने डब्यात काय दिलं असेल? उत्सुकतेने मी डब्बा उघडला... आणि... माझा जीव ओढला गेला. ओक... मला शिरा अजिबात आवडत नाही! मला शिरा पाहिला की उलट्या होतात! मी बाहेर जाऊन खूप उलटी केली. भूक लागलेली असूनही मी जेवलो नाही. भूक नव्हती, पण नजर होती. मनीषाकडे. ती श्रीमंत घरातली होती. तिचे कपडे, तिचे Mickey Mouse चे दप्तर... सर्व काही खूप आकर्षक होतं. मनीषा (M) (समीरकडे पाहून, उत्सुकतेने) अरे समीर! तू तो गोल्डन...

पात्र परिचय:समीर (S): (मुख्य पात्र) पहिलीच्या वर्गात जाणारा मुलगा. आई (M): समीरची आई. मोठी बहीण (B): समीरपेक्षा ५ वर्षांनी मोठी (१०-१२ वर्षांची). दादा (D): मोठा भाऊ, समीरपेक्षा ४ वर्षांनी मोठा (९-११ वर्षांचा). वडील (F): समीरचे वडील. शाळेतला पहिला दिवस' (समीर) (सकाळचा शांत आवाज) आज तो दिवस होता, ज्याची मी वाट पाहत होतो. आज मी पहिल्यांदा शाळेत जाणार होतो! आई (M) (मायेचा आवाज) बाळा, समीर! लवकर ये नाश्त्याला. शाळेला जायची वेळ झाली. दप्तर तयार आहे ना सगळं? समीर (S) (उत्साहाने) हो आई! मी नाश्ता केला. दप्तरात कंपास, वॉटरबॅग, सगळं ठेवलंय! मला लवकर जायचंय... नवीन दोस्त बनवायचे आहेत! आई (M) (हसून) हो हो! पण ऐक. जर कोणी तुला त्रास दिला, तर रडू नकोस हां! लगेच टीचरला सांगायचं. आणि डब्बा नक्की संपवायचा. मोठी बहीण (B) (थोडी मोठी असल्याचा रुबाब दाखवत) अगं आई! हा बघ कसा दिसतोय! पहिलीत जाणारा हा चिंटू! अरे समीर, मला सांग... तुला एबीसीडी येते का नीट? समीर (S) (थोडा नाराज) मला येतं सगळं! मी दादापेक्षा हुशार आहे! दादा (D) (प्रेम आणि आपुलकीने) अरे नाही रे, चिडू नकोस! तू माझ्यापेक्षा हुशार आहेस, म्हण...