समीरचा 'रिव्हर्स गिअर' आणि अनपेक्षित प्रवेश

दोन वेळा प्रेमात हार पत्करल्यानंतर समीरच्या मनात एक ठसठसती जखम होती, ती म्हणजे अपमानाची. १० वी नंतर कमी मार्क असल्यामुळे ज्या नामांकित कॉलेजने त्याला प्रवेश नाकारला होता, तिथेच प्रवेश मिळवून स्वतःला सिद्ध करायचं, असा चंग त्याने बांधला होता. त्याच्या मोठ्या बहिणीने आणि दादाने त्याला त्या कॉलेजच्या पायऱ्या दाखवल्या होत्या, पण त्यावेळी नशिबाने साथ दिली नव्हती. आता मात्र समीर 'आर या पार'च्या लढाईसाठी तयार होता. समीरने ठरवलं की सायन्स किंवा कॉमर्सपेक्षा आपल्याला 'आर्ट्स' (कला शाखा) सोपी जाईल आणि तिथूनच आपण आपली नवी ओळख निर्माण करू. योगायोगाने, तिथे त्याला त्याचा लहानपणीचा मित्र टायसन भेटला. मयूर, गोविंद आणि शरद यांच्या जागी आता टायसन हा समीरचा नवीन सोबती झाला होता. टायसन हुशार होता, त्याने इंग्रजी विषयात बी.ए. करायचे ठरवले होते. पण समीरसमोर अडचण मोठी होती. त्याचे ५९% मार्क त्या कॉलेजच्या कट-ऑफसाठी पुरेसे नव्हते. समीर तिथे तासनतास बसून निरीक्षण करू लागला. त्याने पाहिले की, कॉलेजचे प्रोफेसर आपापल्या विषयाचा कोटा पूर्ण करण्यासाठी विद्यार्थ्यांना आपल्याकडे ओढत होते. समीरने आपली 'चाणक्य' बुद्धी वापरली. त्याने पाहिले की इकोनॉमिक्स (अर्थशास्त्र) विषयाकडे फारसे कुणी जात नाहीये. तो सरळ अर्थशास्त्राच्या प्रोफेसरांकडे गेला आणि म्हणाला, "सर, मला अर्थशास्त्र हाच विषय घ्यायचा आहे!" कोटा पूर्ण करायचा असल्याने प्रोफेसरांनी आनंदाने त्याच्या फॉर्मवर सही दिली. आता एक विषय तर पक्का झाला! खरी अडचण होती इतिहास (History) विभागाची. तिथले प्रोफेसर अत्यंत कडक होते. ते प्रत्येक मुलाची मुलाखत घेतल्याशिवाय सही देत नसत. समीरला इतिहासाची आवड होती, पण प्रोफेसरांच्या दरारा पाहून इतर मुले लांब पळत होती. समीरने पुन्हा एकदा बाप्पाचा धावा केला, "देवा, यावेळी ही संधी सोडू नकोस. मला इतिहासाच्या प्रोफेसरांची सही मिळवून दे!" समीरने अर्थशास्त्राच्या प्रोफेसरांचा विश्वास जिंकला होता. जेव्हा इतिहास विभागाचे प्रोफेसर सही देण्यास कचरत होते, तेव्हा अर्थशास्त्राच्या प्रोफेसरांनीच समीरची बाजू सावरली. "सर, द्या सही... मुलगा कष्टाळू दिसतोय, आपला कोटाही पूर्ण होईल," त्यांच्या या विनंतीमुळे इतिहास विभागाच्या सरांनी शेवटी सही केली. अशा प्रकारे, ज्या कॉलेजने एकेकाळी नाकारले होते, तिथेच समीरने आपल्या चातुर्याने B.A. First Year ला प्रवेश मिळवला. हा समीरचा केवळ प्रवेश नव्हता, तर त्याने घेतलेल्या बदलाचा पहिला टप्पा होता. ज्या अर्थशास्त्राच्या प्रोफेसरांनी त्याला मदत केली, त्यांच्याबद्दल समीरच्या मनात आता एक वेगळाच आदर निर्माण झाला होता.

टिप्पण्या

टिप्पणी पोस्ट करा

या ब्लॉगवरील लोकप्रिय पोस्ट

"प्रत्येक सुरुवात अधूरीच राहिली"

इमेज
पात्र परिचय:समीर (S): (मुख्य पात्र) पहिलीच्या वर्गात जाणारा मुलगा. आई (M): समीरची आई. मोठी बहीण (B): समीरपेक्षा ५ वर्षांनी मोठी (१०-१२ वर्षांची). दादा (D): मोठा भाऊ, समीरपेक्षा ४ वर्षांनी मोठा (९-११ वर्षांचा). वडील (F): समीरचे वडील. शाळेतला पहिला दिवस' (समीर) (सकाळचा शांत आवाज) आज तो दिवस होता, ज्याची मी वाट पाहत होतो. आज मी पहिल्यांदा शाळेत जाणार होतो! आई (M) (मायेचा आवाज) बाळा, समीर! लवकर ये नाश्त्याला. शाळेला जायची वेळ झाली. दप्तर तयार आहे ना सगळं? समीर (S) (उत्साहाने) हो आई! मी नाश्ता केला. दप्तरात कंपास, वॉटरबॅग, सगळं ठेवलंय! मला लवकर जायचंय... नवीन दोस्त बनवायचे आहेत! आई (M) (हसून) हो हो! पण ऐक. जर कोणी तुला त्रास दिला, तर रडू नकोस हां! लगेच टीचरला सांगायचं. आणि डब्बा नक्की संपवायचा. मोठी बहीण (B) (थोडी मोठी असल्याचा रुबाब दाखवत) अगं आई! हा बघ कसा दिसतोय! पहिलीत जाणारा हा चिंटू! अरे समीर, मला सांग... तुला एबीसीडी येते का नीट? समीर (S) (थोडा नाराज) मला येतं सगळं! मी दादापेक्षा हुशार आहे! दादा (D) (प्रेम आणि आपुलकीने) अरे नाही रे, चिडू नकोस! तू माझ्यापेक्षा हुशार आहेस, म्हण...
अधिक वाचा

मनीषाचे घर आणि गोल्डन पेनचे रहस्य

इमेज
(पात्रे: मनीषा, मनीषाची आई (M.I.) | व्हिज्युअल्स: मनीषाचे घर, गोल्डन पेन) व्हॉइस ओव्हर (मनीषा) (शांत, विचारमग्न आवाज) समीरने मागितला नाही, पण मीही त्याला तो पेन परत दिला नाही. खरं तर... मला तो पेन स्वतःजवळ ठेवायचा होता. आई (M.I.) (मनीषाच्या खोलीत येते) काय ग मनीषा? आज शाळेतून आल्यावर शांत का आहेस? काही त्रास झाला का? मनीषा (M) (हळूच) नाही आई. त्रास नाही झाला. फक्त... आज एका मित्राचा पेन माझ्याकडे राहिला आहे. आई (M.I.) (हसून) ठीक आहे! त्याला उद्या परत दे. कोण आहे तो मित्र? मनीषा (M) (थोडी लाजते) तो... तो समीर आहे. आणि तो पेन खूप खास आहे. त्याच्या दादाने त्याला दिला आहे. आई (M.I.) (समजून घेत) खास आहे म्हणून तू स्वतःजवळ ठेवला आहेस! हो ना? मनीषा (M) (मनात विचार - VO) आईला कसं सांगू की, तो पेन फक्त पेन नाही. त्याच्या लाजाळूपणाचं आणि माझ्या मनातल्या प्रेमाचं प्रतीक आहे. मनीषा (M) (आईला साधे उत्तर देते) हो आई. उद्या देईन त्याला. इस ओव्हर (मनीषा) तो गरीब असो वा श्रीमंत... मला काही फरक पडत नव्हता. माझा Mickey Mouse चा मोठा दप्तर त्याच्या साध्या दप्तरापेक्षा मोठा असला, तरी त्याने मला हसून ...
अधिक वाचा

गिरणीजवळील अनपेक्षित भेट

इमेज
(पात्रे: समीर, मनीषा, आई, गिरणीवाला/दोस्त | व्हिज्युअल्स: शाळा सुटणे, रोड, गिरणीचे दुकान) व्हॉइस ओव्हर (समीर) (उत्साह आणि कंटाळा यांच्यातील आवाज) मनीषाला शाळेतून जाऊन काही दिवस झाले होते. माझा शाळा सुटण्याचा वेळ होता दुपारी १:३०. मी एकटाच घरी जात होतो. व्हॉइस ओव्हर (समीर) आणि अचानक... रोडवरच्या त्या गिरणीजवळ माझी नजर थांबली. मनीषाची स्कूल बस (जी सकाळी ७ वाजता सुरू होते) तिथे थांबली होती. व्हॉइस ओव्हर (समीर) तिथे... तिथे ती होती! मनीषा! ती बाहेर उभी होती. तिने बूब कट केला होता! ती खूप वेगळी आणि सुंदर दिसत होती. व्हॉइस ओव्हर (समीर) (हृदयाची धडधड) माझ्या छातीत धडधड सुरू झाली! मला तिला पाहायचं होतं. समीर (S) (गिरणीवाल्या दोस्ताला पाहून, उगाचच) अरे महेश! तू इथेच? काय रे, गिरणी कधीपासून सुरू केलीस? गिरणीवाला (D) (कामात व्यस्त) अरे समीर! तू? हो रे, दोन दिवसांपूर्वीच बाबांनी कामावर बसवलं. काय पाहिजे? समीर (S) (मनीषाकडे पाहत) अ... मला... मला पण पीठ दळायचं होतं. आईने... आईने सांगितलं होतं. इस ओव्हर (समीर) मनीषाच्या आईने तिला पीठ नीट दळून देतात की नाही हे पाहायला सांगितलं होतं. मला वाटलं... ती मा...
अधिक वाचा